O Patronie

Jan Wyżykowski (31.III 1917 – 29.X.1974)

a

Urodził się 31 marca 1917 roku w miejscowości Haczów koło Brzozowa. Naukę w szkołach średnich pobierał w Radwadowie, a potem w Krakowie. Tam, w Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w 1938 roku, po zdaniu egzaminów maturalnych, uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował filozofię. Po wojnie rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo – Hutniczej.

a

W latach 1946 – 1948 odbywał praktyki wakacyjne w kopalniach oraz Instytucie Geologicznym. W 1948 roku rozpoczął pracę w Bytomskich Zakładach Przemysłu Węglowego, zbierając jednocześnie materiały i opracowując temat pracy dyplomowej z zakresu technologii i przeróbki węgla kamiennego, na podstawie której uzyskał w 1959 roku tytuł inżyniera górnika i stopień magistra nauk technicznych.

a

W 1951 roku został służbowo przeniesiony do Państwowego Instytutu Geologicznego, gdzie na Wydziale Rud powierzono mu pracę związaną z poszukiwaniem złóż rud miedzi. Niemal całkowicie zrezygnował z życia prywatnego i z zapałem prowadził badania geologiczne w terenie. Szczególnie zainteresowany był obszarami Górnego Śląska i Niecki Śródsudeckiej. W okolicach Kamiennej Góry – Okrzeszyna, a następnie w pasie od Głuszycy poprzez Świerk, Nową Rudę po Słupiec prowadził szczegółowe badania. Następnie przeprowadzał badania na obszarze Bolesławiec – Głogów, które nie przyniosły spodziewanych efektów. Dopiero prace prowadzone w otworze „Sieroszowice”, odwiercanym 27 marca 1957 roku oraz otworze „Lubin”, odwiercanym 8 sierpnia 1957roku potwierdziły występowanie serii miedzionośnej o przemysłowym znaczeniu. Wyniki te pozwoliły na zidentyfikowanie prac wiertniczych, co w konsekwencji doprowadziło do udokumentowania w 1959 roku największego w Europie i jednego z największych na świecie złoża rudy miedzi Lubin – Sieroszowice. Dzięki temu osiągnięciu Polska stała się jednym z niewielu potentatów tego kruszcu na świecie.

a

Odkrycie to stało się fundamentem powstania, a następnie rozbudowy nowego potężnego Legnicko – Głogowskiego Okręgu Miedziowego.

Przystąpiono wówczas do budowy kopalni „Lubin”, a następnie kopalni „Polkowice” i „Rudna”. Rozbudowano Hutę Miedzi w Legnicy i wybudowano od podstaw Hutę Miedzi w Głogowie.

a

W1964 roku Jan Wyżykowski opracował <Generalny projekt poszukiwań złóż rudy miedzi w rejonie Głogów – Ścinawa>. Wciąż rosnące zapotrzebowanie na miedź spowodowało potrzebę sporządzania długofalowego poszukiwań rud miedzi. Program taki przedstawił Jan Wyżykowski wraz z zespołem geologów pracowni złóż rud miedzi w opracowaniu pod tytułem „Projekt poszukiwań cechsztyńskich rud miedzi na obszarze zachodniej części monokliny przedsudeckiej, przerykliny Żar i niecki północno sudeckiej”. Niestety, realizacji tego projektu odktywca już nie dożył.

a

Jan Wyżykowski jest autorem wielu publikowanych (około 30) oraz niepublikowanych (ponad 20) prac, dotyczących nie tylko złóż rudy miedzi, lecz również przeróbki węgla geologii stratygraficznej i tektoniki. Przedwczesna śmierć Jana Wyżykowskiego zabrała z grona polskich geologów wybitnego znawcę zagadnień surowcowych, wytrawnego praktyka z zakresu geologii złóż, wspaniałego kolegę i niezwykłego człowieka.

a

Dzieło i pasja jego życia – polska miedź i rosnący w potęgę Legnicko – Głogowski Okręg Miedziowy – pozostały i służą do tej wielu już pokoleniom.

a

Docent doktor inżynier Jan Wyżykowski był człowiekiem prawym, skromnym, koleżeńskim, niezwykle ofiarnym i oddanym pracy, bez pozy i wyniosłości. Duży urok osobisty i niezwykłe walory osobowości, zdecydowały o przyznaniu Jemu rzadkiego i niekontynuowanego już tytułu Kawalera Orderu Bryły.

a

Za wybitne zasługi w pracy zawodowej doc. dr inż. Jan Wyżykowski został uhonorowany m.in. ORDEREM SZTANDARU PRACY I KLASY oraz KRZYŻEM ODRODZENIA POLSKI.